Er worden in de praktijk heel veel hennepkwekerijen in woonhuizen ontmanteld. Het is in strijd met de Opiumwet en ook de meeste verhuurders voeren een zero-tolerance beleid. Uit de rechtspraak blijkt ook dat rechters steeds strenger worden ten aanzien van hennepkwekers. Wat is hiervan de achtergrond?
Handel, verkoop en productie van hennep is strafbaar. Het telen van vijf planten of minder wordt niet vervolgd indien bij ontdekking afstand wordt gedaan van de planten. Bij niet meer dan vijf planten wordt ervan uitgegaan dat geen sprake is van bedrijfsmatige teelt, oftewel teelt voor eigen gebruik. Hoge prioriteit wordt gegeven aan de bedrijfsmatige teelt van hennep (meer dan vijf planten). Hierop staat een gevangenisstraf van maximaal vier jaar en een boete van € 67.000,-.
Een verhuurder heeft echter niet altijd iets te maken met illegale activiteiten in een woning die zijn eigendom is. Als iemand illegaal downloadt achter zijn computer, wil dat niet zeggen dat iemand een slecht huurder is. Met andere woorden: in dat geval gaat de illegale activiteit de verhuurder eigenlijk niet aan. Echter, bij hennepkwekerijen is sprake van nogal wat bijeffecten, waaronder schade aan de woning, uitstraling in de buurt, overlast, brandrisico en (soms) drugshandel aan de deur. Gelet op deze negatieve bijeffecten, treden de meeste verhuurders hard op tegen kwekerijen in woningen.
Omwonenden ondervinden vaak overlast van een hennepkwekerij. Er wordt veel geklaagd over stankoverlast (er hangt een constante wietlucht rondom de woning) en het rondhangen/langskomen van ‘ongure’ types. De meeste verhuurders nemen klachten van omwonenden in dit kader serieus.
Wanneer een kwekerij in een woning wordt gevestigd, is er vrijwel altijd sprake van een zeer groot risico op water- en brandschade. Een woonhuis is gewoonweg een ongeschikte locatie voor een hennepkwekerij. De bedrading van de woning kan overbelast raken waardoor brandgevaar ontstaat. Bij een professionele hennepkwekerij is het een kwestie van tijd voordat het fout gaat, met alle gevolgen van dien voor de belendende woningen. Als er brand uitbreekt, is er direct sprake van groot gevaar voor de buren en vooral voor de personen die in de dichtstbijzijnde slaapkamers liggen te slapen. Als een kwekerij zou zijn gevestigd in een schuur in het open landschap, is er simpelweg minder risico.
In sommige gemeenten hebben verhuurders samen met de gemeente, de politie, het Openbaar Ministerie en de energieleverancier afspraken gemaakt in het kader van hennepteelt. Het doel van een dergelijke samenwerking is het tegengaan van overlast als gevolg van hennepkwekerijen in (huur)woningen. Daarmee wordt een bijdrage geleverd aan de verbetering van de leefbaarheid van de woon- en leefomgeving, het algemene veiligheidsgevoel en de brandveiligheid.
Afhankelijk van de situatie zullen verhuurders ervoor kiezen in een spoedprocedure of een gewone procedure ontruiming van de woning te vorderen. Zeker wanneer de verhuurder beleid heeft ontwikkeld ten aanzien van hennepkwekerij en de verhuurder dit beleid ook bekend heeft gemaakt aan de huurders (bijvoorbeeld in een bewonersblad), wordt de vordering van de verhuurder veelal toegewezen. Het strafrechtelijk hennepbeleid in Nederland is natuurlijk erg ‘dubbel’, maar verhuurders hebben een apart belang bij het zero-tolerance beleid dat los staat van alle politieke implicaties.
Mr. Jasper de Boer (j.deboer@oprecht.nl)

Gerelateerd

Artikelen

F V St.E.D.E.E. schenk... F V De vlag uit F V Redactioneel uurtje F V Enkhuizer Jazz Fes...

Delen